زندگی

بعضیا بودنشون اونقدر صادقانست کە گاهی آدم بهشون شک میکنە! بعضیا اونقدر خوبن کە دوست داری ساعتها بشینی و بە رفتارها و حرفای خوب و مهربونشون فکر کنی و لبخند بزنی. بعضیا اونقدر لذیذن کە وقتی بهشون فکر میکنی، انگار داری یک تیکە کیک شکلاتی کە مغزشم شکلات دارە رو گاز میزنی. بعضیا اونقدر امید بخشن کە زندگی جهنمم باشه تاب میاری. واژە بە واژەی امید بخشیدناش خودِ زندگیە. وقتی صبح بیدار میشی میبینی اول صبحی پیام دادە و بدون اینکە بهش بگی خودش حس کردە نیاز داری بە حمایتش و امید بخشیدنش، چون میدونە کلمات و واژەهای اون برات با مال بقیە فرق میکنە، بقیە هرچقدر هم حمایت کنن، مثل مال اون تو خون و قلبت تاثیر ندارە. وقتی بهت میگە: برو جلو، قوی باش، بە موجهای منفی اهمیت ندە، نترش، ناامید نشو، تو میتونی، لیاقتشو داری و...

دیگە چی میخوام از زندگی؟ من خود زندگی رو دارم لەدایک بوونەوە...